جاده نمناک

mahboubeh333 — Thu, 20 Sep 2007 20:19:18 GMT

تقدیم به کسی که با رفتنش ما را در این آشفته بازار تنها گذاشت و من همواره رویای دیدن دوباره طرح لبخندش را دارم ........

بر سر مزارم نایست و زاری مکن

من آنجا نیستم ، نخوابيده ام

من آن هزاران نسيم وزانم

من آن بارقه هاي الماس بر برفم

من پرتو آفتابم در گندمزار

من باران ملايم پاييزم

هنگامي كه در سكوت سپيده بيدار مي شوي

من صداي بال بال پرندگان آرامم

در پروازي دايره وار

من نور مهربان ستارگان شبتابم

بر سر مزارم نايست و زاري مكن

من آنجا نيستم ، من نمرده ام.

شعر از شاعر گمنام انگليسي

تر جمه مينو مشيري

من.....

mahboubeh333 — Thu, 13 Sep 2007 18:05:18 GMT

من زاده خلف زجرم

و زائوی هزیان

که ذهن حامله ام درد را بر ثانیه های خرابم

قی می کند

در تهوع ایستاده ام

و دوست دارم

خشمم را عطسه کنم

در چشم آنانکه

در تحدب باسن هرزگان جامانده اند

من دردم را بر قلمم فشار می دهم

وبرای عشق

حربه ام جز بیزاری نیست

من زاده خلف عبسم

من معتاد رنجم

و من همانم

که التماس می آویزم بر هراسانی ماه

و درد می کوبم در هاون شب

و خیره می شود

...و زوزه می کشم

شعر از فرشاد:باتشكر از تذكر غريبه البته بايد بگم كه من قبلا ازشون اجازه گرفتم.ولي بازم ممنون كه گفتين.com.http://poetical13.blogfa

mahboubeh333 — Mon, 10 Sep 2007 17:42:18 GMT

سالهای قحطی مرد

تمام اطرافم را نامردی احاطه کرده است

ومن پشت سنگلاخ زندگی

آنجا که آدمی از ترس خالی شدن زیر پایش در خود می پیچد

ساده دخترکانی را می بینم

که برای آنها دست دوستی تکان می دهند

و گل لبخندشان را تقدیم می کنند

وغیرت را در وجودشان می کاوند

نامردی نامردی وباز هم نامردی !

چیزی به نام غیرت را در وجودشان نمی بینی

ولی باز افسوس!

که دخترکان ساده لبخند می زنند

و..........................

mahboubeh333 — Thu, 06 Sep 2007 21:35:18 GMT

من خسته ترین واژه ي ملموس غروبم ،كاش در اين وسعت سبز يك نفر درد مرا مي فهميد..........

خيلي ها فكر مي كنن من خيلي شادم شايدم اينطوري باشه ولي اونا فقط برق جهنده خرمن آتش گرفته منو مي بينن .به قول حافظ :

طراز پيرهن زركشم مبين چو شمع

كه سوزهاست نهاني درون پيرهنم.

ولي ما با اين دله هزارتيكه شده ي خودمون كه هر كي اومده يه سنگ انداخته و رفته بازم مريد خواجه شيرازيم:

با دل خونين لب خندان بياور همچو جام

ني گرت زخمي رسد آيي چو چنگ اندر خروش

mahboubeh333 — Thu, 06 Sep 2007 05:56:18 GMT

این همه زحمت می کشم هیچ کس نظر نمی ده واقعا که نامردین

mahboubeh333 — Wed, 05 Sep 2007 21:44:18 GMT

اينو مي بينيد

به اين مي گن كوزت گربه ها

زندگی

mahboubeh333 — Sun, 02 Sep 2007 08:05:18 GMT

فصل های زندگی اما مانند کتابی است ........

در شب امتحان سراسر دلهره است

ومن آنقدر مضطربم که فراموش کرده ام پاورقی ها هم مهم هستند و هر خط نشانه ای است برای درک بهتر زندگی در گرداب توهم ...........

نباید هر گز حتی در لحظه های دور از انتظار هم نادیده گرفت احساسی را که در گلدان ریشه گرفته است و برای جوانه زدن دل دل می کند .

و نباید آنقدر غصه ها و تنهایی ها را در لحظه های گذشته جستجو کرد که دیگر فرصتی برای آغاز دوباره نباشد.........

mahboubeh333 — Thu, 30 Aug 2007 17:18:18 GMT

من منتظرم که تو به روز کنی ، منتظرم

يادت نره ما با هم شروع كرديم مي خواستيم ببينيم وبلاگ كدوممون قشنگ تره ،يادت كه نرفته .

راستي اگه عجله نكني من مي برماپس زود باش .من منتظرم

بدون تو وبلاگ نويسي صفا نداره

mahboubeh333 — Wed, 29 Aug 2007 14:44:18 GMT

چه غریبم روی این خوشه سرخ! من می خوام برگردم به کودکی نمی شه !

کفش برگشت برامون کوچیکه !پل برگشت توان وزن مارو نداره !برگشتن ممکن نیست.

mahboubeh333 — Wed, 29 Aug 2007 05:51:18 GMT

دنیا که شروع شد زنجیر نداشت ،خدا دنياي بي زنجير آفريد .

آدم بود كه زنجير را ساخت ، شيطان كمكش كرد.

دل زنجير شد ...زن زنجير شد...دنيا پر از زنجير شد و آدم ها همه ديوانه زنجيري................