گردنبند مادرم که تازه وارد ویترین شده بود از همه زیباتر بود.......

تو را می کاوم

و دریغ که جای پایت را باد

 دیشب با خود برد

و من چه معصومانه

در پستوی قلبم خودم را به آهنگ قدمهایت

دلخوش می کنم..........

                        این عکسه منه

                        لطفا نظر بدید

دخترک خودش را جمع کرد .سرش رو پایین انداخت و خودش رو تا جلوی میز معلم کشید و با صدای لرزش داری گفت:بله خانوم؟

معلم که از عصبانیت شقیقه هاش می زد توی چشمای سیاه و مظلوم دخترک خیره شد و داد زد :

چند بار بگم مشقابو تمیز بنویسو دفترت رو سیاه و پاره نکن ؟؟ها؟؟؟

فردا  مادرت رو میاری مدرسه می خوام در مورد بچه بی انظباطش باهاش صحبت کنم!

دخترک چونه لرزونش رو جمع کرد ...بغضش رو به زحمت قورت دادو آروم گفت:خانوم:مادرم مریضه...اما بابام گفته آخره ماه بهش حقوق می دن

اونوقت می شه مامانم رو بستری کنیم که دیگه از گلوش خون نیاد ...

اونوقت می شه برای عارفه شیر خشک بخریم که شب تا صبح گریه نکنه ...اونوقت...قول داده بود اگه پول موند برای من یه دفتر بخره که من دفترهای علی رو پاک نکنم و توش بنویسم ... اونوقت قول می دم مشقامو ...معلم صندلیش رو به سمت تخته چرخوند و گفت بشین عاطفه ...

وکاسه اشک چشمش رو گونه هاش خالی شد.

در زیباترین لحظه های همه ی قصه های شیرین

وقتی جهان در دلم می شکفد به شور

من صدای زنگوله ای را می شنوم

زنگوله ای کوچک و نازک و طلایی

در دنیا چیزهایی هست که هیچ کرانه ندارند

هیچ کجا بسته نمی شوند

همراه آدم می آیند هر جا که بروی و هر چه قدر که می روی

صدای زنگوله یکی از آنهاست

که مثل رشته های نامرئی سنگینی

دنیای تجربه را به سرزمین رویا پیوند می دهد

من در عمق همه ی قصه های زیبا

صدای زنگوله می شنوم

                      در ماه پیشونی  شازده کوچولو  سیندرلا.......

خواهرم که از شش ماه پیش تا الان دیدمش همین پیراهن تنک و نخی با گلهای صورتی و رنگ و رو رفته اش تنش بوده گوشه ی اتاق و با تکیه به گنجه خوابش برده بود .هرچند لحظه یک بار هم ناله ای می کرد و به خودش می پیچید .اون یکی خواهرم هم که از این بزرگ تر بود و فقط تاریک که می شد می دیدمش هم همین شکلی بود ...یادمه یه بار مامان به خانومی که یه بشقاب حلوا آورده بود می گفت میره خونه اعظم کار می کنه ... کمک دسته !بعدش هم بغض کرد و با صدایی که دو رگه شده بود تعریف کرد که آخرین ظرف و موکت ها هم که مونده بود پدر روانی و بی غیرت این(و با دست محکم روی سر من کوبیده بود )فروخته !دردم اومد اما هیچی نگفتم ...

داشتم بر نامه ریزی می کردم که چند ماه دیگه که قراره از این وارونگی در بیام و همه عقده هایی که اینجا نتونستم گریه کنم رو خالی می کنم که صدای پا اومد .مامان بلند شد و رفت طرف صدا و دعوا شد و... اول محکم  خوردم به یه جایی و کمی تو جام چرخیدم ...سرم هنوز گیج می رفت که پای بزرگی محکم توی سر  وبدنم خورد  و...

ممنون پدر که نذاشتی به دنیا بیام 

ممنون مادر که همراهم اومدی!...